Polaganjem venaca obeležena godišnjica stradanja Srba u Skelanima

Polaganjem venaca i odavanjem pošte žrtvama, obeležena je godišnjica stradanja srpskih civila u Skelanima, koji su 16. januara 1993. godine ubijeni u napadu muslimanskih oružanih formacija iz Srebrenice.

U napadu koji se dogodio u ranim jutarnjim časovima, u Skelanima i okolnim zaseocima stradalo je 69 meštana srpske nacionalnosti, dok je 165 osoba ranjeno. Među žrtvama bilo je žena i dece, a najmlađa žrtva bio je petogodišnji dečak. Veći broj meštana je zarobljen i odveden u logor u Srebrenici, gde je deo njih ubijen, dok se pojedini i danas vode kao nestali.

Skelani se nalaze na obali reke Drine, naspram Bajine Bašte. Tokom napada, mnogi meštani su, pokušavajući da spasu živote, krenuli ka mostu kako bi prešli u Srbiju, ali su naselje i okolina bili izloženi snažnoj vatri, dok je granatirana i teritorija opštine Bajina Bašta.

Na centralnom spomen-obeležju u Skelanima uklesana su imena ukupno 305 stradalih srpskih civila i boraca koji su život izgubili tokom ratnih dešavanja u Podrinju od 1992. do 1995. godine. Među njima su i imena 69 žrtava ubijenih 16. januara 1993. godine, zbog čega se Skelani smatraju jednim od najtragičnijih simbola stradanja srpskog naroda u tom periodu.

Prisutnima se obratio predsednik Saveza nezavisnih socijaldemokrata Milorad Dodik, koji je izrazio saučešće porodicama nevino stradalih i pozvao nadležne institucije da rasvetle ovaj zločin i utvrde odgovornost. Govore su održali i načelnik opštine Srebrenica, kao i ministar unutrašnjih poslova Republike Srpske Željko Budimir.

Venac na spomen-ploču položili su i predstavnici Opštine Bajina Bašta – predsednik opštine Milenko Ordagić, zamenik predsednika Nebojša Jovanović, kao i pomoćnici predsednika opštine Siniša Spasojević i Ljubodrag Petrović, odajući počast stradalim Srbima iz Skelana i okolnih sela.

Nakon polaganja venaca, prisutni su obišli Spomen-sobu u obnovljenoj parohijskoj kući, u kojoj su izložene fotografije civila i boraca sa područja Skelana stradalih u periodu od 1992. do 1995. godine.

Obeležavanjem godišnjice stradanja upućena je poruka da nevine žrtve ne smeju biti zaboravljene i da je negovanje kulture sećanja trajna obaveza društva.