Pocetna Kultura Priča o  dvoje umetnika

Priča o  dvoje umetnika

471
0
Podelite

U Gradskoj galeriji u Užicu otvorena je izložba radova poznate srpske slikarke i akademika SANU, Ljubice Cuce Sokić (1914-2009) koja je ostavila dubok trag u srpskom slikarstvu i Bogdana Šuputa (1914-1942) čija pojedina dela, a malo ih je ostavio za svega nekoliko godina stvaranja jer je preminuo u 28. godini života,  vrsni poznavaoci srpskog slikarstva smatraju vrhunskim ostvarenjima poetskog realizma u srpskom slikarstvu četvrte decenije 20. veka.

Radovi koji čine ovu izložbu – crteži, grafike, akvareli, ulja na platnu, skice, skulptura – deo su Spomen-zbirke Pavla Beljanskog  u Novom Sadu koja čuva antologijska dela srpske moderne umetnosti prve polovine 20. veka koja su poklon čuvenog kolekcionara srpskom narodu čije ime i nosi. Izložbu čine i predmeti ovo dvoje umetnika kao što je slikarski pribor Cuce Sokić i lični predmeti Bogdana Šuputa – pločica iz logora, članska karta Udruženja likovnih umetnika Srbije, kao i fotografije Dunavske ulice u Novom Sadu u kojoj je živeo. Otvaranju izložbe, osim autorke, Marte Đarmati, kustosa, prisustvovala je i direktorka Galerije „Pavle Beljanski“ Milana Kvas.

-Izuzetna nam je čast da se predstavimo u Užicu prvi put, u galeriji u kojoj je užička publika već imala priliku da vidi i dela Ljubice Sokić, Peđe Milosavljevića, Petra Lubarde i Marka Čelebonovića, upravo onih autora koji su zastupljeni u kolkciji Pavla Beljanskog – rekla je između ostalog Milana Kvas i istakla da se danas u fondovima Spomen-zbirke Pavla Beljanskog  čuva više od sedamdeset dela LJubice Cuce Sokić i Bogdana Šuputa u raznim tehnikama (ulja na platnu, radovi na papiru i skulpture) kao i neki od ličnih predmeta i dokumenata nabavljenih putem otkupa i poklona,  pre svega, same LJubice Cuce Sokić i drugim različitim akvizicijama, skupljenih s namerom da rasvetle  detalje iz njihovog života i rada.

Po rečima Marte Đarmati, izložba je posvećena divnom prijateljstvu prikazanom paralelama kroz umetnička dela dvoje umetnika, vršnjaka koji su rođeni 1914. godine, Ljubica u Bitolju u porodici osnivača i vlasnika beogradskog lista „Pravda“, a Bogdan u porodici državnog finansijskog činovnika u Sisku. Upoznali se 1932. godine u Umetničkoj školi u Beogradu gde su stekli  zanatsku veštinu, slikarski senzibilitet i prva izlagačka iskustva. Ovo dvoje umetnika družili su se i u Parizu i neka od poznatih Šuputovih dela nastala su upravo u ateljeu Cuce Sokić, a ona je vreme  provedeno u zajedničkom radu u Parizu  zabeležila 1938. godine na slici Portret Bogdana  Šuputa koja se nalazi u Spomen – zbirci Pavla Beljanskog. Posle Pariza, njihovo prijateljstvo je nastavljeno u Beogradu.

Bili su među osnivačima grupe „Desetorica“ koja je 1940. godine organizovala izložbu u Beogradu i Zagrebu. Drugi svetski rat je prekinuo rad grupe, ali ne i prijateljstvo ova dva umetnika. Šuput je u aprilskom slomu Jugoslavije 1941. godine dospeo u nemačko zarobljeništvo. Kada je uspeo da izađe iz logora i kada se vratio u Novi Sad, samo nekoliko dana kasnije,  23. januara 1942. godine fašisti su ga streljali.

-Ljubica Sokić je posle toga čuvala ne samo Bogdanova dela koja su bila u njenoj svojini, već je vrlo rado pričala o njemu novinarima, istoričarima umetnosti – rekla je Marta Đarmati i istakla  da se ovom izložbom obeležava deset godina od smrti Ljubice Sokić i 105 godina od njihovog rođenja.

Ostavite odgovor